10:29 am - Wednesday April 23, 2014

İçimizdeki Çocuk – Kompozisyon örneği

İçimizdeki Çocuk (Bu sadece bir kompozisyon örneğidir)

Gökyüzündeki uçurtmalarımız, peşinde koştuğumuz hayallerimiz, oynadığımız oyunlar ve masal kahramanlarımız. Ne güzeldi çocukluğumuz! Şeker için bile gülmeyi bilirdik. Bir de oyuncak aldılar mı, dünyalar bizim olurdu.
Bazen bir kalemimizi bize sormadan kullandılar diye küserdik arkadaşlarımıza. Konuşmazdık; ama en fazla iki dakika. Sonra barışmak için birbirimizin gözünün içine bakardık. Sadece yastık kavgalarımız vardı. O da birbirimizin canını yakmak için değil, eğlence içindi. Ne delişmendi çocukluğumuz! Yaramazlık yaparsak, iğneci teyze gelecek sanıyorduk. Hiç gelmedi o teyze. Çünkü biz dünyayı kirletmedik hiçbir zaman ağzımızdan çıkan sözlerle. Biz sadece neşeli şarkılarla, şen şakrak gülüşlerle dünyayı aydınlatırdık.
Hayaldi, belki de masaldı çocukluğumuz. Peki, biz ne zaman çıktık o masaldan? Ne zaman öğrendik kavgayı, kini, nefreti? O, sadece sevgiyle bakan gözlerdeki pırıltı neden kayboldu? Neden şimdi önümüze dünyayı bile serseler, güneşi istiyoruz? Gülmek bu kadar zor mu?
Hala içimizdeki çocuğu yaşatıyorsak, ondan az da olsa izler taşıyorsak, ona iyi bakalım. Ölmesin içimizdeki çocuk. O taptaze, tertemiz, daha dünyanın isiyle kararmamış olan, içimizdeki asıl benliğimizi koparıp atmayalım. Onu da kirletmeyelim. Bırakalım, yaşasın içimizde.

Filed in: KOMPOZİSYON ÖRNEKLERİ, YAZILAR

No comments yet.

Leave a Reply